Tulpenrallye 1960

The story of 1960: De rally kent opnieuw geen aanlooproutes; alle deelnemers starten vanuit Noordwijk. De slotproef op het Circuit van Zandvoort is komen te vervallen, om aldus meer tijd te hebben om de rally zelf verder naar het zuiden (Monte Carlo) te voeren. In Monte Carlo wordt een rust gepland (22 uur), hetgeen tot opmerkingen leidt dat de rally op die manier niet zwaar genoeg is om voor het Europees Kampioenschap mee te tellen. Nieuw is dit jaar de Nationale Tulpenrallye, een poging om het groeiend aantal amateurs een eigen wedstrijd en klassement te geven. Voor het eerst worden stempelklokken (Longines) gebruikt, om er aldus voor te zorgen dat er geen afwijkingen meer zullen zijn tussen de tijdkaarten van de deelnemers en de logboeken die de officials bijhouden (dit was de reden van een aantal van de protesten in 1959). Vanuit Noordwijk gaat de route via Eindhoven, Luik en Vichy naar de Auvergne. Daarna volgt een route door de Alpen met vijf speciale etappes waarna alleen de proef over de Col de Turini (12 km) de deelnemers nog scheidt van de rust in Monte Carlo. Deze proef moet met een gemiddelde van 60-64 km/u worden verreden. Slechts tien equipes lukt dit. Deze proef is daarmee de duidelijke scherprechter in deze editie van de Tulpenrallye. In de route van Monte Carlo naar Noordwijk, 1844 km, zijn de overige zes van de zeven proeven van deze Tulpenrallye opgenomen. Ondanks de zorgen na de geslaagde, maar barre, elfde editie, melden zich 204 deelnemers aan voor de 12 e Tulpenrallye. 82 van deze inschrijvers komen uit Engeland. Tot de belangrijkste deelnemers behoren Tak-De Boer met Mercedes 300SL, Morley-Morley (de winnaars van 1959) met Austin Healey en Slotemaker-Crellin met Triumph TR 3A. Andere kanshebbers zijn Gatsonides-Steunebrink met Jaguar 3.8, Kreisel-Flinterman met Renault Dauphine, Barendregt-Blansjaar met Citroën ID 19, Carlsson-Karlsson met Saab 96 en Langestraat-Van der Wansem met Austin Seven. Piet Jetten en Louis van Noordwijk vallen bij hun respectievelijk elfde en twaalfde deelname uit op de Col de Turini, door het breken van een simpele splitpen in de stangen naar de versnellingsbak. De Mercedes 220SE equipes, Schock-Moll, Mähle-Ott en Böhringer-Socher rijden intussen in combine om Schock aan de eindoverwinning te helpen. Hij is hier bijzonder op gebrand, omdat hij eerder dit jaar Monte Carlo heeft gewonnen en een tweede zege hem ferm aan de leiding brengt in de stand voor het Europees Kampioenschap. Tijdens de route praten de Duitsers uitgebreid over de combine en dit doet de Fransen, normaliter onder elkaar niet echt grote vrienden, besluiten om op dezelfde manier Verrier en Trautmann aan de overwinning te helpen. Hierom staat Marang op de laatste proef acht en een halve minuut stil. Achteraf blijkt bij het berekenen van de gedetailleerde uitslag dat dit niet nodig was geweest. Verrier rijdt op het laatste traject van Eindhoven naar Den Bosch rechtdoor op de rotonde bij Deil en beschadigt zijn auto hierbij behoorlijk. Vermoeidheid is de oorzaak, maar de overwinning kan hem niet meer ontgaan. De dames Pat Moss en Ann Wisdom, met Austin Healey, vormen de enige Britse equipe die zonder strafpunten de finish bereikt. De rally kent voor het eerst sinds vele jaren geen protesten en diskwalificaties aan de finish. De Franse equipe Guy Verrier en Rene Trautmann wint deze editie. De Citroën lijkt na de zware aanrijding niet meer op het oorspronkelijke model, maar geen van de andere equipes protesteert hiertegen. De auto is aan de finish rijp voor de schroothoop. Pat Moss en Ann Wisdom met Austin Healey winnen de Coupe des Dames. De nationale Tulpenrallye wordt voor het eerst gewonnen door Hoogslag / Honhof met Volvo PV544.