Tulpenrallye 1967

Het verhaal van 1967: De organisatie probeert dit jaar om de bijzonder geslaagde editie van 1966 te verbeteren. Door de ondersteuning van BP wordt het evenement geprofessionaliseerd. Zo worden er voor de rally niet alleen persconferenties gegeven in Nederland, maar ook in Frankfurt, Stockholm en Londen. Een deel van de route in de Franse Alpen bij Montriond komt te vervallen door de sneeuwval voor de rally en een kleine aardverschuiving. De tent voor de technische keuring in Noordwijk waait op de vrijdag voor de rally door de harde wind om. Björn Wäldegaard en Ake Andersson starten beiden met een Porsche. Andere favorieten zijn Vic Elford met Porsche, de Pool Zasada (Porsche), Pat Moss met Saab, de Coopers S van Timo Mäkinen en Rauno Aaltonen en Peter Harper met de snelle Hillman Imp. Er staan fabrieks DAF’s aan de start voor Laurent-Coolen, Rosenblatt-Honhof,  van Lennep-Klein en voor Simo Lampinen met John Davenport. Andere Nederlandse starters zijn Maarten van Wamelen-Wim Loos, Ben Pon met Volkswagen Kever, Gerard van Lennep met Ford Mustang en Rob Slotemaker-Rob Gorris (BMW 2002). De route is in vergelijking met 1966 ongeveer 500 km langer, door een extra nacht in de Alpen. Er zijn opnieuw achttien klassementsproeven (95 km), waarvan er vijf geheel nieuw zijn in de Tulpenrallye, en eveneens achttien speciale etappes (193.4 km). De start is maandagmorgen vroeg. Op het circuit van Terlaemen wordt de eerste klassementsproef gehouden, gevolgd door de klims van La Reid, Kautenbach en Bourscheid (deze laatste twee komen te vervallen). Via Sarrebourg volgt dan de tocht door de Vogezen met drie proeven en zes speciale etappes. Dinsdagmorgen vroeg arriveren de deelnemers in Annecy, waar zij tot acht uur ’s avonds kunnen rusten. Hierop volgt een nacht in de Alpen die bijzonder zwaar is, met veel trajecten uit de Rally du Mont Blanc die de deelnemers op 1700 meter en hoger brengen. Na een korte rust in Rumilly, volgen de klim van de Col de la Faucille en een traject van St. Claude naar Morez. Via de bekende Route Joffre en de Balton d’Alsace arriveren de deelnemers dan in St. Maurice sur Moselle. Via de Col de Brabant, Col de Fouchy, Trois-Epis en de nieuwe proef in het Forêt d’Obernai keren de rijders terug in Sarrebourg. Zonder al te grote problemen rijden de equipes dan naar Larochette, en vervolgens over de klim van La Roche naar Samrée. Na een klim bij Malmédy rijden de deelnemers Nederland binnen. De laatste twee proeven zijn het militaire terrein in Leusden (Vlasakkers; geheim) en het Circuit van Zandvoort. Na vier dagen Tulpenrallye arriveert de karavaan op vrijdagmorgen weer in Noordwijk bij ‘Huis ter Duin’. Vic Elford is vanaf de eerste proeven ongenaakbaar en neemt direct de leiding. Hij rijdt weliswaar nog tegen de muur van een tunnel aan (Col des Aravis), omdat er in het donker ijs blijkt te liggen in de tunnel, maar deze schade wordt door de professionele service snel verholpen. Rauno Aaltonen overkomt hetzelfde in dezelfde tunnel. Vic Elford wint deze editie van de Tulpenrallye, door zijn overwinning in de GT klasse. Timo Mäkinen is de winnaar bij de toerwagens. Hoogste Nederlandse klasseringen zijn voor Rob Slotemaker (7e), Ben Pon (11e) en Dries Jetten (15e).